SCHAGER COURANT: VRIJDAG 24 DECEMBER 1999
WIERINGERMEER
- Aan de bar genieten een paar mannen van een vers getapt pilsje. De barjuffrouw gaat met een schaal hapjes  rond  en  achter  haar  pruttelt  de  frituurpan.  Enkele vrouwen spelen een partijtje darts in de hoek, terwijl de bekers trots in de  glazen kasten aan de muur prijken. Het is een tafereel, zoals je in  duizenden  sportkanti- nes aantreft. Ditmaal echter wel een van een heel ander kaliber, schietvereniging Wieringermeer.
   Wie beter op de tafels kijkt, ontdekt  zowaar   enkele   kartonnen   kaarten   met
cirkels erin, en soms zelfs  gaatjes.  Elke  ronding   heeft  een  cijfertje  en  onder- aan staat een verticaal  balkje  afgebeeld  voor  het  puntentotaal.  Aan  de   wand
hangen   langwerpige   formulieren,  ingedeeld   in  minuscuul  kleine  hokjes,  die   allemaal ingevuld zijn met getallen.  'Karabijn.   Liggend,  knielend,  staand'.   Ver- derop staat een tafel met een felle  bureaulamp  en  een  vergrootglas   voor   het
nauwkeurig bestuderen van  de  schietresultaten.  Sommige  bezoekers  dragen
oorbeschermers,   anderen  houden  rood/witte  doosjes   vast   met   daarop   de
beeldtenis  van  een witte arendskop. Aan de zijkant de tekst 'dangereux jusqu'a
2,1 km'  (tot  op twee kilometer gevaarlijk). Op de  achtergrond  het  ketsend  ge-
luid  van  kogels. De ene keer, alsof iemand met kracht een  cent  in  een  koeke-pan smijt, de andere keer lijkt het op het afsteken van vuurwerk.
LUCHTBUKS

  Of dit het
ideale toevluchtsoord is voor schietgrage jongeren? Bepaald  niet ver- zekert pr-man G. Miedema. "Lid worden van een  schietvereniging  kan  lang  niet
iedereen. Je begint op lucht. Dat houdt in, dat je  het  eerste  jaar  uitsluitend  met een luchtbuks schiet. Bij voldoende geschiktheid en pas, nadat  je  aan  bepaalde voorwaarden hebt  voldaan, kom  je  in  aanmerking  voor  het  schieten  met  een vuurwapen. Vervolgens mag je een jaar met een clubwapen schieten en  op   ad-
vies van het bestuur mag je een aanvraag doen voor een  wapenvergunning.  Dat
kan alleen de politie afgeven."
  Wie eenmaal een (geregistreerd) wapen bezit,  staat  onder  voortdurende  con-
trole. Iedereen met een twijfelachtig verleden komt sowieso niet  in  aanmerking
voor deze hobby. Daarnaast is ook het  opbergen  en  transport  aan  strenge  re- gels gebonden. Voorts beschikt de politie over een actueel  overzicht  van  serie-
nummers en namen van diegenen, die in  bezit  zijn  van  een  wapen.  Daarnaast
moeten leden een verplicht aantal schietoefeningen doen, om de vereiste papie-
ren te mogen behouden.
CONTACTEN

  " Waarom  iemand  op  een  schietvereniging  gaat?"   Voorzitter  J.  Hak   krabt
achter z'n oren. "Waarom gaat iemand voetballen,  of  biljarten.  Voor   de   gezel-
ligheid,  de sociale  contacten.  Kijk  hier  om  je  heen,  dit  is  toch  heel  gezellig.
Schieten  vereist specifieke  eigenschappen   en   vaardigheden,   die   praktisch
voor  iedereen   zijn weggelegd.  Het  is  een  individuele  sport,  die  concentratie
vergt.  Je  bent  bijvoorbeeld niet afhankelijk van anderen, het is geen teamsport.
Toch bestaat er onderling behoorlijke competitie.   In  principe  kan  iedereen  lid
worden. Jong en oud, mannen en  vrouwen.  We  hebben  postbodes,  hoveniers,
schilders. Iedereen kan het leren. Alleen als je aan Parkinson lijdt, wordt het las-
tig, want in deze sport is een vaste hand erg belangrijk. Het is een  concentratie-
sport, waarbij je goed moet letten op je spierbeheersing en je ademhaling."  Hak
zelf wil er nog wel eens naast zitten, maar dat is te wijten aan de  vele   laswerk-
zaamheden, die hij als loonwerker verricht.
  Schietvereniging Wieringermeer bestaat inmiddels  ruim  veertig  jaar.  De  pio-
neers begonnen  in  een schuurtje  te  Kreileroord  en  verkasten  later  naar  het
plaatselijke dorpshuis. Vervolgens vonden de schutters  onderdak in  een  oude loods van de LTB aan de Havenweg in Wieringerwerf en  tien  jaar  geleden  kre-
gen ze een deel van de DWOW-accomodatie toegewezen.  Nog steeds leven  ze  als goede buren naast elkaar. Sterker nog, direct achter de schietplaten grenst het ballenhok. "Af en toe begint het plotseling te sissen", grapt Miedema, om  er meteen aan toe te voegen, dat er qua beveiliging niets aan het toeval  is  overge-
laten.
   "Wieringermeer"   beschikt over zes banen van twaalf meter. Er  liggen  ingrij- pende uitbreidingsplannen klaar. De vereniging wil er zes  banen  van  25  meter
bij.  Voetbalvereniging DWOW is volgens Miedema bereid  om  mee  te  werken.
Thans lopen de onderhandelingen met de gemeente, maar er leeft  goede  hoop,
dat men er hier gezamenlijk wel uitkomt. Miedema toont de noodzaak aan: " We
hebben leden uit Breezand, Wieringerwerf, Anna Paulowna, Hoorn. We zijn  aan-
gesloten bij de Koninklijke Nederlandse Schutters  Associatie  (KNSA),   waarbij  we officiele wedstrijden spelen.